หลังจากทำงานมาอีก 1 วันก็จะครบ 1 เดือนพอดี เริ่มรู้สึกว่าเวลาทำงานแล้วรู้สึกว่าความคิดมันไปก่อนนิ้วที่จะเอามาพิมพ์โค้ดเนี้ย หลังจากมานั้งสงบสตือารมณ์สักพัก ก็เลยมาคิดถึงเรื่องเวลาที่เราเด็กเกษตรชอบไปล้อเด็กจุฬาว่า แมร่งเด็กเนิด (จิงๆอ่ะ อิจฉาเค้า เค้าเรียนเ่ก่งกว่าเรา ฮาๆ ) ตอนที่สงบสติอารมอยู่ก้อเหลือบไปเห็นตัวเองในกระจก มีความรู้สึกว่าตัวเองจะเริ่มเนิดนิดๆ ไม่ใช่ว่าเรียนเก่งเหมือนเด็กจุฬาหรอกนะ แต่ว่ารู้สึกช่วงนี้ ลกๆ หมกหมุน ไม่ค่อยมีความสุข แล้วก้อเครียด ถ้าใครทำงานคอมพิวเตอร์อาจจะรู้สึกแบบผมว่า คอมพิวเตอร์ทำให้เราเป็นบ้า…..

figure 1.1 COmputer make us crazy.

วันๆ ไม่ได้คุยกับใคร เขียนมันแต่โค้ดที่ภาษามนุษย์เค้าไม่พูดกัน……..ลองมาคิดๆ ดูก้อเลยเข้าใจว่าทำไมบริษัทคอมพิวเตอร์รายใหญ์ๆ (โดยเฉพาะที่เมกา) เค้าถึงให้ความสำคัญกับ programmers มาก ขนาดที่สร้างพวกห้องบรรเทิงต่างๆ ไว้ในบริษัท เหตุผลหลักๆ เลยก้อเพราะว่าเค้ากลัว programmers เป็นบ้าาาา…..พูดไม่รู้เรื่อง อิอิอิ…. ทำงานหนักๆ ต้องมาผ่อนคลายซะบ้าง หรืออีกในนึงก็คือว่าถ้า programmers ไม่เครียด พวกเค้าก้อจะสร้างสรรค์ผลงานที่ดีเยี่ยมออกมาให้กับบริษัทนั่นเอง

figure 1.2 Google office.

ตอนที่ขับรถกลับมาบ้านกลับป๋าวันนี้ ก็เลยลองคุยกับป๋าเรื่องนี้ ป๋าบอกว่าอาการแบบนี้จะเกิดขึ้นกับคนที่บ้างานมากๆ (ผมว่าโดยเฉพาะพวกเราชาว cyber นิหและ) ป๋าบอกว่าให้พยายามทำสมาธิจดจ่อกับสิ่งที่เราทำ เหมือนกับที่เรากำลังรู้ตัวว่าเราหายใจเข้าและออกอยู่ แล้วผมก็จำได้ว่าที่บ้านมีหนังสืออยู่เล่มนึงที่ชื่อว่า Simply Your Life

เด๋วจะลองกลับไปทำตามคำแนะนำ และ อ่านหนังสือดูอีกที่แล้วเดียวจะมา update อาทิตย์หน้านะครับ